Yapraklar dökülür ve kalır burada. En pahalı, en kallavi peyzaj şirketine versen yaratamaz önümdeki görüntüyü. Asırlık beş çınar kimi zaman siper kimi zaman köprü olmuş iki yaşlı fakülte arasında. İlk nefeslerini alır aydınlanan gençler o ağaçların temizlediği havadan. Derin derin, alelacele… Çivili sopalarla saldıranlar dünyaya kazık çakmak için kin kusarken, dünyayı daha adil, daha yaşanır kılmaya çalışanlar ve gerçekten kılanlar gerçekte kim? Çivili sopayı taşıyan mı, o sopadan korkmadan söyleyeceğini söyleyebilen mi, yoksa onları yaşatan yorgun çınarlar mı?
Bu son belki, son defa son bahar burada. Yüzler artık daha toy ve yabancı bana. Çok vaktim kalmadı okulda. Hazırım artık. Her şey bitiyor. Demek ki ilk defa başlangıca bu kadar yakınım.
17 kasım 08
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder