Son kullanma tarihi

Kafası bozuk pazar gününe yakışan köhne trenin kapıları açık. Bir serçe sıçradı içeriden, girdiği kafesi farkedip kaçarak muhtemelen. Ben girdim sonra o kapıdan. Kaçışlarımın, özgürlüğümün metaforu; aşklarımı, kimi zaman gelecek umutlarımı yüklediğim trene sadece eve ulaşmak için biniyorum. Şehrin migreni tuttu bugün, siniri bozuldu, uyumak istedi. İstanbul bugün yorgun ve ben tükettim bu şehri, anladım...