Yarı açık gözlerim dün akşamdan arta kalan yorgunluğumun sonucuyken ben hala birileri için bir yerlere gitmekteyim. Olmadığımda sekteye uğrayacak şeylerin sayısı bu kadar çokken kendi varlığımın farkındayım onun sayesinde. Sıradan bir pazar gününü kapı önlerinde geyik yaparak geçiren insanların arasından geçerken daha fazla sarıldım amaçlarıma ve refleks olarak hızlandı adımlarım.
...
Kusmuk boğazıma kadar geldi. Nedenini bilemediğim bir acı var içimde ya da acıların birikmişliği bedenimde. Lanet bir mesaj ya da bir fotoğraf yeter içimdeki örümcek ağı bağlamış çürüklerin canımı yeniden yakmasına. Komik mi bu durumda bile mutlu olmak? Saf değil artık içimdekiler ve asla yine ötekiler gibi olmayacak ne bakışlarım, ne dokunuşlarım, ne de sevişlerim. Ve kendimi yine içine bıraksam da haykırıyorum düşerken; AŞK GERZEKLİKTİR diye...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder