Spor Kulüpleri Örgüt Muamelesi Görürken

Çifte standardın en yüzsüz en alçak dönemini yaşıyoruz. Bu kadar göstere göstere adaletsizlik, adında adalet olan kurumlar tarafından bizzat yapılıyor üstelik. Trafik ışığında bekleyen üç kişi örgüt olma potansiyeliyle göz ucunda tutulurken, tetikçileri, beyin takımı, büyük patronlarıyla hiyerarşik yapıda çalışan suikast ekibi ise "bir avuç kendini bilmez" muamelesi görüp örgüt üyeliğinden tahliye ediliyor. Bu yaklaşım iyi ya da kötü, ak ya da kara herkesi kendi adaletini kendi temin etme seçeneğine götürüyor. Kanunlar senin kanunların, ayıplar senin ayıbın oluyor, utanç ise pay almadığın yegane şey olarak kalıyor.