Konuşmak gerekince susmayı sevişlerim gibi bugünün sonunu bekleyişim. Şimdi bana bütün kelimeleri verseniz,her şeyi anlatabilmeye yetmez ve hiçbir şey anlatmaz kelimeler. Bana bir şey anlatmayan kelimeler yerine 27'nin yüzüme çarpılması daha ayıltıcıdır artık. Her şeyi anlatan sizler, bugünün özetisiniz, hayatımın toplamı. Kültablasına yetiştirilemeyip masaya düşen sigara külü gibisiniz geride bıraktığım yıllar. Olması gereken hiç olmamış gibi, ve oldurmuşum gibi aslında pek de çok şeyi. Bazen düşen bir ping pong topu sesinde, ya da kebapçıda kesilen frambuazlı kekin yanında içtiğim çayda gülümserim. Bu kadar kolay artık gerçekçi olmak. Umut hep olacak ben tek başıma oldukça. Ve kelimeler hala hiçbir şey söylemeyecek. Sadece beni iyileştirecek. Sigara bitecek. Düşen küle dokunmaya kıyamadan; bir sene daha geçecek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder