Yolculuk nereye?

Gecenin körü. Dönüş yolundayım. 1.30 otobüsü için tüm ışıklarını söndürmüş bir kasaba otogarında 10-15 kişiyle bekliyorum. Sadece otobüs firması ofisleri ve birkaç küçük tavan lambası açık cızırtıyla. Ankara otobüsü gecikti. Burası ise şampiyon kentin bir beldesi. Tavandan yere kadar yeşil beyaz bayraklar asılı. Otogar karanlık. Soda soğuk. Sol tarafımdan beni takip eden küçük kız umutsuz. Bir şeyleri değiştirebilecek kudreti bir kez daha hissediyorum kendimde. Yukarıdayım, çok yukarıda. Ama henüz içinden çıktığım kitleye temas edebilecek uzaklıkta. Tümünü olmasa da önemli bir kısmını etkileyecek, örnek olacak yahut sadece sesimi duyuracak olduğum… onlara… Ankara otobüsü gecikti. Bense neyi beklediğimi bilmiyorum. Ben de mi geç kaldım?