Lya from Andromeda

Bir ateş sol yanımda, yamuk ve yassı mumun ucunda. Damlatıyor kan kırmızı göz yaşını serçe parmağımı teğet geçerek yazılarıma. Yanıyor ömrüm yağmurun söndüremediği. Küçük bir kül tablası topraktan, altından bakıyor bana yine sanki cümlesi bitince sarılacakmış gibi. Korkuyla içim gitsin istiyorum silueti. Gökyüzüne bakıyorum sonra, nerede olduğunu soruyorum, soluma bakıyorum, hala yanıyor ömrüm. Ateşiyle eriyorum ben de. Kendimi kandırıyorum pencerede. Yağmurun kaldırdığı toprak kokusu sanıyorum içime çektiğim bu betonarme şehirde. Kalbimi de kandırıyorum bazen, onu seçim şansı olduğuna inandırıyorum. Kendi tercihleri olabileceğine, dirayetli olduğuna, büyüdüğüne. Her cümlede körüklüyorum, öyle yapmazsam sönüyor ateş, donuyor gözyaşı kirpiklerin ucunda. Bir daha asla diyorum, diyorsun... olmuyor. Oluyor yine, tekrar tekrar. Yazdığın her cümle aleyhinde delil olarak kullanılabiliyor. Seni sevmeye hevesli olmayanlar aradıklarını buluyor. Seni görmek istemeyenler seni görüyor. Kendilerini görüyor cümlelerde. Kendilerini kandıramıyorlar, yaptıklarını biliyorlar. Sana ne hissettirdiklerini biliyorlar. Temiz olmadıklarını ve seni sen yaptıklarını. Tek çabaları senden sonra ne kadar mutlu olduklarını gösterme kandırmacaları. Koluma düşüyor kor sonra. Sivrisinek ısırığından hallice. Ben görüntümü koruyorum, büyüyorum, çürüyorum. Hareketleri takip ediyorum. Çemberin sonuna geldiğimi sanıp diğer turun başlangıcı olduğunu hatırlıyorum. Her yeni başlangıçta hissettiklerimi hissediyorum. Bu sefer başlayasım gelmiyor ama. Yarıçap çizgisinin sonunda durmuş kendimi 2pi re ile çarpmamak için direniyorum. Yağmura soruyorum, alarmı kuruyorum. Daralıyorum. Bana beni sevdiğini söylediğini hatırlıyorum. Gerçek olduğunu. Gülüyorum. İçimdeki şeytanı arıyorum. Ne tür bir pislik olduğumu çözmeye adıyorum geceleri. Çaputumu bağlıyorum. Sonra o ağaçta bırakıyorum hepinizi. Ona gidiyorum. Nasıl geldiğini asla anlatamayacağım, bana hissettirdiğini size hissettiremeyeceğim, ne kadar uzakta olduğunu bilmediğim kadına. Parmak uçlarımda hislerim şimdi, midemde kelebekler de yok üstelik. Bir de sağıma bakıyorum. Hala siyah. Hala masum. Ne diyordu eflatun; karanlıktan korkan bir çocuğu kolayca affedebiliriz. Hayatta asıl trajik olan yetişkinlerin aydınlıktan korkmasıdır. Elimi tut, ışığı yakıyorum...

Yatmadan Önce

Bir esaret lambasından fırlar gibi yaktım ilk kıvılcımı ve sıçradım her yere isyanın ateşiyle. Basiretsizlik hikayelerine seni inandıran hükümranlara inat girdim bedenine. Ruhunu saldım sokağa özgürlük çığlıklarının sesiyle. Bir metro istasyonunda fark etmedin mi sen de aynı şehrin sağı ve solunun arasındaki uçurumu, aynı çemberin içindeki adaletsizliği, senin kadersizliğinin üzerine inşa edilen gökdelenleri yıkabileceğini düşünmedin mi hiç? Aynı metrodan inen iki insanın sola dönen tarafı 15 dakika sonra en iyi ihtimalle peynir ekmek, sağa dönen şanslı doğanı ise pastahaneden alacağı kruvasan ve çörek ile doyacağını bile bile isyan etmedi mi hiç içindeki sen hep? Aşkı duymadın mı şakaklarında, yürürken ateşin içine içinde umudun ateşiyle? Anlayamadın mı hala dans edemediğin devrimin aslında bir hiçten ibaret olduğunu? Bu sefer sen uyurken şimdi onların düşüneceği, kendi ruhlarını kemireceği, güçsüzlüklerinde boğulacağı gecenin keyfini çıkarta çıkarta yorganı örteceğini düşlemedin mi? Bu ne romantizm bilmem ama ben hiç düşünmemiştim dersen eğer git kafanı yastığa koy sadece. Gerisi zaten sabah olduğunda gelecek. Bu arada cesaretimi bağışla ama bu gece söylemeden edemem, sana olan sevgim bugünden öte, öncekilerden hallince... seni seviyorum diyorum bu gece, yatmadan önce...

Üniversite Ders Notları

http://www.notunburada.com/kategori/siyasi-tarih

Sözel Yetenek ALES

http://www.sozelyetenek.com/videolar.html

Enesten inciler

BİZE NE ENES


Yarin sabah icin alarm muzigim rihanna - you da one


11 12 hali saha macim var. Insallaah guzel oynarim...


Su okulu hic sevemicem galiba


Okanı seyrediyorum


Artik uyuyim. Yoksa sabah zor kalkicam


Iste olmam gerekirken ben eminonu'de geziyorum


Sirkeci'ye uyusuk uyusuk gidiyimde. Dukkana gec gidebiliyim


Eve gidip yatmak istiyorum. Suan o durumdayim.


Hala kahvalti yapmadim. Bi mc donalds a gidiyimde. 2 donut aliyim yiyim


Yatmam gerekirken ben bbm ve twitter da takiliyorum










ENES İLE DİLBİLGİSİ ve ANLATIM BOZUKLUĞU


Basim asiri derecede cok kotu agriyor...


#dunyayabirdahagelsem bu kadar boyumun uzun olacagini bildigim icin kendimi basketbola verirdim...


#HerseyeRagmen bir gulumseme yeter bile...


Abi fotograf makinesiinden cekmediler ki. Fotograf makinelerle cekse yyinee eyvallahda. Adamlaar webcamdenn cektilerr :D


abi o halı sahayı müsait olamıyorum. Ondan bi halledemedim. Bi de ben onların internet araştırdım. Bulamadım numaralarını.


#olmekuzereolsam artık hiç bir şeyin anlamı olmadığını düşünüp. oturup ölmemi beklerdim herhalde...


Aga o degilde. Bu kitabi bitiriyimde. Sahibine gonderiyim artik


her sey iyi hosta. Hayatindan beni bir cirpida cikartman. Hic hos bisey degildi be rabia.


Bazi kizlarin birilerini ...kmeye ne kadar merakli dimi @erdalug


Eski duygularim titresecek diye cok korkuyorum


#BenimDostum cok tanimasamda, ona kanim isinan @SerayKoer dir... Neden boyle dusunuyorum. Onu da hic bilmiyorum. Icimden oyle gecti.


Utku abinin bu dislama olayini cok iyi yapiyor. Suan kendimi yabanci gibi hissediyorum


Utku abim bana kizgin oldugundan... Suan ikimiz salonda oturuyoru. Sadece tv'nin sesi var... Biseyde desem mi bilmiyorum.


Uyandim ama yataktan kalkmak bana o kadar cok zor geliyor ki


Yine dalginligima gelip kocamustafapasa istasyonunu kacirdim. Vay arkadas ya !


Gun yaklasiyor ve benim aklimda olan plan hala yok acaba ne yapsam ?


#Haftasonudemek pazartesi gunun geleceginin habercisidir.


akasya duragi diye bir seyin cok sacma bir sey oldugunu bir kez daha anladim bu aksam.


Iki lafin degistirelebilecegi sanmak. Aptallik midir ?


Bi gitmedi gitti tren. (@ Kocamustafapaşa Tren İstasyonu)


Vee kac gunn sonra ise gec kalmanin heyecanini yasamiyorum. Cunku patron hic bisey demiyor. Nasil bi istir la bu ?


Keske sadece bir istedigim sey olsaydi bari. Yoksa bu hayatta yasanilmaz yani


Acaba twetlerimin oldugu yere girip. tweetlerimi okuyormudur@DilanTerzioglu 


http://connected2.me de bi kızla sağlam muhabbet kurdum. şuan çok iyi gidiyor muhabbetimiz. arkadaşlık grubama bir yeni arkadaş daha geldi


Hala kahvalti yapmadim. Bi mc donalds a gidiyimde. 2 donut aliyim yiyim


O kadar ''siktir git'' demis gibi cumleler kullandigi halde... ben onu hala seviyorum. Napam elimde degil.


Beceri sinavina cok calismadigimdan hatta hic calismadigim cantayi defterle doldurup okula gidiyorum


Kuzenlerimle iPad de cilginlarcaa egleniyoruz :D saka yaptim sadece egleniyoruz :D












ENES'TEN ORTAYA KARIŞIK


@oguzsenler olm bak beni sinirlendirme. Sinirlenip butun gun istiklal de gezerim. Yapma yani


#bugüngünlerdenAYŞEGÜLYARDIMCI @aysglyrdmc dogum gunun kutlu olsunnn :)

Kütüphaneler

IŞIK ÜNİVERSİTESİ - ŞİLE

http://www.isikun.edu.tr/kutuphane/detay.aspx?SectionID=ZLDEE8PpdVjMJ2LKETgp5w%3d%3d&ContentId=jD7gQxAGXqVwBb23eAkgxQ%3d%3d



BAHÇEŞEHİR ÜNİVERSİTESİ - BEŞİKTAŞ

http://library.bahcesehir.edu.tr/



İTÜ - AYAZAĞA

http://www.kutuphane.itu.edu.tr/t/01/kh12.html



BOĞAZİÇİ ÜNİVERSİTESİ - BEBEK

http://www.library.boun.edu.tr/saatler_yerlesim.php



İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ - BEYAZIT

http://kutuphane.istanbul.edu.tr/?p=5561

Bilgisayarı Düşürmek

Çoktandır gündelik düzenin küçük sorumlulukları dışında üzerimde hissetmediğim baskıdan ötürü duyduğum pişmanlık aslında bugüne kadar hep zor kullanılarak iş yapmaya alışmış bir nesil oluşumuzdan kaynaklı. Sorumluluklarımın bilincinde olmama karşın yeterince odaklanıp çalışamamamın bir çok nedeni var aslında. Sadece plan yaparak düzeltilmeye çalışan spor hayatını, sadece çalışma planı yaparak çalışamayacağım aşikar. Bir şeylerin bitmeyeceği de öyle. O halde kendimi kandırmak yerine yine bir yerden başlamıştım. Beni alıkoyan şeylerin en büyüğü, aslında yine sorumluluklarımı yerine getirirken en çok ihtiyaç duyduğum şeydi. Bilgisayarım. İşte üzerimde aradığım baskıyı bugün beni korkutarak süspanse etti adeta. Ayağımın takıldığı kablo bilgisayarın elektrik kablosu olunca, masanın üstünde uslu uslu duran meret kendini yerde buldu. Tam o an, ekran kısmının kopup bir yere fırladığını düşünerek parçalanmış bir monitör arıyordum ki büyük bir tesadüfle düşerken kapağının kendiliğinden kapandığını fark ettim. Burnu bile kanamamıştı. Ne için kullanırsam o işe yarayan dostumun bana neyi hatırlatmaya çalıştığını anlamıştım. Mouse'u daha az, klavyeyi daha fazla kullanmalıydım. Masaüstündeki "Tez" klasörü, google chrome dan daha gözükmeliydi komut satırında. Geçen günler pişmanlık değil, günün verdiği yorgunlukla bitmeliydi artık. Bu yazıyla yeniden başlıyorum. Kalp ritmim normale döndü, hasar ihtimalinin verdiği panikle sarsılan bünyem de daha iyi. Kızıl yoldaşımı seviyorum, fanından gelen kamyon sesine rağmen.