Koltuklar gibisin, eski ama hala diri. İşgören. Birbirimize aidiz dediğin kaç kişi oldu bilmem ama onlara hiç ait olmadığın yüzündeki çapkın ifadeden belli. Yanındaki beyazlı ve arkandaki sana benzeyenler... Bir azınlıksın onlar içinde. Ben de senin gözünde... Eskide bir zihin, bir ışık parıldıyor. Kopardığın an mı yoksa bu ışık her şey ile tüm bağlarını? Akordeon sesi kadar güzel saçların ve kelebeğin ömrü gibi; kısa. Dürüst olalım ki mecnunun leylası olmadığın kesin fakat buranın hakimi tartışmasız sensin. Solumdan alıyorum ve çekiyorum içime enerjini. Sakın daha hızlı geçmesine izin verme yılların. Sana gelmem lazım zira...
25.04.09 polatlı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder