DR Strings - Fat Beams by marcus miller

Gitarı kurcalamayı seviyorum fakat dakikalardır tellerimin modeli gelmedi aklıma. Düşün düşün düşün… neydi hatırlayamadım. Kafamda tonlarca şey ve omzumda onlarca yük varken, hele bir de sinirlenmişsem karşıma çıkan beklenmedik yaşayışlara işte o zaman bu takılan soru bir obsesyona dönüşebiliyor. Bir de bugünlerde sık sık hafızam ve bilincim gidiyor birkaç saniyeliğine. Ne dediğimi, nerede olduğumu ve amaçlarımı unutuveriyorum. Bu iyi bir şey değil. Kendimi yaşlanmış hissetmeme neden oluyor. Belki 2 yıldır ciddi bir tatil yapmayışımın yan etkisi. Yahut 2 yıllık stresin ta kendisi. Bereket 2 günlük bir ada-kartal macerası yaşadık. Bu tip haplar olmasa halim içler acısı. Kendimi düşünmeyeli çok oluyor diye düşünüyorum yalnızlığımı iliklerimde hissettiğim anlarda. Belki de biraz daha kendimi düşünmeliyim diyeceğim ama sadece lafta kalacağını bildiğimden onu bile diyesim yok. Her hayatın bir kapasitesi var ve genelde tek kişinin kaldırabileceği şeylerle ve tek kişiyle dolu oluyor. Ama ya biraz sınırları esnetmek ya da biraz içini boşaltmak lazım. Çok sıkıldım, şiştim ve nefret hissetmeye başladım yönü ve manası belli olmayan. Bu da iyi bir şey değil.